gastblog storytime

Help! Ik heb last van paniekaanvallen

Hallo allemaal, mijn naam is Heleen. Ik ben 20 jaar oud en krijg paniekaanvallen. Toen ik voor het eerst een paniekaanval kreeg was ik 15 jaar. Ik kreeg dit in het bijzijn van mijn vriend en ik weet nog goed dat hij mij zo dicht mogelijk tegen hem aantrok, waardoor mijn reactie meteen was om hem weg te duwen. Samen hebben we gezocht naar oplossingen en was hij de eerste persoon die me leerde omgaan met mijn paniekaanvallen.

Hoe ervaar ik mijn paniekaanvallen, en wat voor impact heeft het op mijn leven?

Een paniekaanval overvalt je, zonder enige clue te hebben waarvan de aanleiding komt. Je begint te beven, moeilijk te ademen en krijgt een krop in je keel. Ook kan dit gepaard gaan met misselijkheid en een drukkende pijn op je borst. Bij mij is misselijkheid de grootste trigger om mijn paniekaanval te laten oplaaien. Ik heb namelijk een fobie van overgeven wat met een mooi woord beschreven word als emetofobie. Doordat ik me misselijk ga voelen, koppel ik dit meteen aan overgeven waardoor mijn paniekaanvallen des te erger worden. Ik weet nu ondertussen ook al dat mijn paniekaanvallen voor een deel afkomstig zijn uit een soort van “pleinvrees”. Pleinvrees wilt in mijn geval zeggen dat ik bang ben in ruimtes met veel mensen waar ik het gevoel heb dat ik niet meer kan ontsnappen. Hierdoor heb ik dus ook heel veel schrik om op de bus te zitten, want wat als ik me niet goed voel en wil uitstappen? Dat gaat niet zomaar. Ook heb ik dus best wel bang om op stap te gaan omdat hier ook heel veel mensen aanwezig zijn. Als ik deze dingen dan toch moet doen vraagt het de nodige mentale voorbereiding om te verhinderen dat ik een paniekaanval krijg. Ik ga ma dus als het ware een beetje isoleren van deze situaties wat dan ook een nadelige invloed heeft op mijn sociale relaties. Gelukkig heb ik nu minder paniekaanvallen als vroeger en doordat ik ondertussen weet wat ik kan doen om me te kalmeren heb ik mijn paniekaanvallen minder lang. Vroeger had ik elke week wel een 4 tal paniekaanvallen waarvan ik er nu nog maar eentje op twee maanden tijd heb. Vroeger duurde mijn gemiddelde paniekaanval een uur tot een anderhalf uur wat nu geminderd is naar een kwartier per keer.

Hoe ontstaan paniekaanvallen nu eigenlijk?

Zorgen en stress bouwen zich langzaam op en gaan er voor zorgen dat je onbewust fysieke kenmerken verkeerd gaat interpreteren als een echt gevaar (in mijn geval zou dit dan zijn dat ik misselijk ben en dit dan koppel aan het gevaar overgeven). Hierdoor ga je nog meer letten op je fysieke kenmerken (focussen op misselijkheid -> oohnee, overgeven). Automatisch maakt je lichaam meer hormonen aan zoals onder andere adrenaline om je lichaam klaar te maken voor een “vecht of vlucht reactie”. Nu let je dus alleen nog maar op de fysieke sensaties en negeer je de feiten: er dreigt geen gevaar. De interpretaties van je eigen sensaties volgt; je denkt dat er echt gevaar dreigt, “wat-als” gedachten zorgen voor nog meer paniek. Tenslotte kan je jezelf niet meer kalmeren en leidt dit tot een paniekaanval.

Mogelijke oorzaken van paniekaanvallen

Er zijn verscheidene oorzaken die in verband staan met paniekaanvallen, hier een overzichtje;
  • Genetische aanleg: dit bepaald voor een groot deel of je meer angstig bent dan anderen, maar staat niet direct in verband met paniekaanvallen.
  • Emotionele oorzaak
  • Bepaalde locaties of situaties (zie mijn voorbeeld)
  • Omgevingsfactoren bijvoorbeeld zich zorgen maken over de maatschappij/de wereld waarin wij leven
  • Fobieën
  • Het gebrek aan assertiviteit, dit is enkel maar een vermoeden

Wat helpt voor mij? Enkele nuttige tips

Omdat ik bijna dagelijks de bus moet pakken ben ik er achter gekomen dat met mensen praten wel helpt als een soort van afleiding, zodat ik me niet focus opdat ik bang ben in de bus. Voor de rest heb ik ongeveer een jaartje, één keer per maand therapie gevolgd om te leren omgaan met stress/paniekaanvallen. Hier hebben ze me twee trucjes geleerd die ik tot op de dag van vandaag nog steeds gebruik als ik een paniekaanval heb.

Het meisje in het bos

deze klinkt heel duister en vaag maar helpt mij heel goed.
Er was eens een meisje in het bos die een wandeling maakte. Die dag was het winderig en de blaadjes vielen van de bomen. Het meisje ging zitten voor een grote, dikke boom en zag hoe de blaadjes mooi in het beekje tegenover haar vielen. Ze pakte een pen en schreef op een blaadje haar zorgen en zag deze langzaam wegdrijven.
Bij deze oefening is het de bedoeling dat je je verbeelding gebruikt en denkbeeldig zorgen op een blaadje schrijft en deze in gedachten ziet wegdrijven.
5 dingen die ik hoor, 5 dingen die ik zie, 5 dingen die ik voel
Hierbij is de bedoeling om 5 dingen op te zeggen die je hoort, ziet en voelt. Dit kan bijvoorbeeld zijn; ik hoor muziek op de radio, ik zie een fietser op straat en ik voel mijn rug tegen de leuning van de zetel. Bij voelen is het dus de bedoeling dat je niet denkt aan hetgeen dat je stoort bijvoorbeeld ik voel buikpijn, maar is het de bedoeling dat je letterlijk zegt wat je doet. Als je er 5 voor elk hebt gevonden ga je naar 4 dingen die ik hoor, zie en voel enzovoort. Ook is het belangrijk dat je een verschil maakt in de dingen die je gewaar wordt.
X Heleen
Advertenties

2 reacties

  1. Hey,

    Leuk dat je zo een blog maakt!
    Ik ben zelf 28 jaar en heb reeds last van paniekaanvallen van mijn 23, ik heb ongeveer hetzelfde als jou in verband met de pleinvrees maar krijg meer last op mijn spieren die ik niet volledig meer onder controle lijk te hebben wanneer ik een aanval heb. Het is idd zo dat het tijd nodig heeft en dat alles wel slijt uiteindelijk. Het is gewoon heel belangrijk om te proberen (ook al is dit in het begin enorm moeilijk) op andere zaken dan de aanvallen te focussen, en zo beetje beetje bij weer te kunnen leven zonder aan deze aanvallen te denken. Het is uiteindelijk een reactie die hersenen naar je lichaam sturen maar als je er constant mee bezig bent wordt die reactie veel sneller getriggerd … Veel succes met de blog! Groetjes Pieter

    Liked by 1 persoon

  2. Fijn om zo een post te lezen! Ik sinds 2 jaar geleden (ben nu 20) ook last van paniekaanvallen/hyperventilatie. Bij mij is het begonnen in de cinema, uit vrees voor terorristen.. Lang de cinema gemijd, maar was geen oplossing. zoals je zegt praten helpt als afleiding. ook krijg ik paniekaanvallen door overslagen (extrasystolen) van het hart. ik leid dus ook aan hypochondrie, omdat ik deze overslagen steeds koppel aan een ernstige ziekte/aandoening (hartfalen,stoornissen,…) 2x onderzoek gehad (echo, fietstest en 24u holter) maar alles was normaal. je leert er mee leven! Je gedachte op een rijtje zetten en zorgen voor goede ontspanning helpt ontzettend. ook het vermijden van cafeïne (koffie,redbull,..) kan helpen. deze post is voor mij alvast heel nuttig!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s